چگونه پرستار باید با علائم افسردگی در کودک برخورد کند

رویارویی با علائم افسردگی در کودکان نیازمند رویکردی حساس، همدلانه و آگاهانه است. پرستاران نقش مهمی در شناسایی، ارزیابی و ارائه حمایت اولیه به کودکان مبتلا به افسردگی دارند. در اینجا راهنمایی‌هایی برای پرستاران در این زمینه ارائه می‌شود:

**1. شناسایی علائم:**

* **آگاهی از علائم:** پرستاران باید با علائم شایع افسردگی در کودکان آشنا باشند. این علائم ممکن است شامل موارد زیر باشد:
* غم و اندوه مداوم یا تحریک‌پذیری
* از دست دادن علاقه به فعالیت‌هایی که قبلاً لذت‌بخش بودند
* تغییرات در اشتها یا وزن
* مشکلات خواب (بی‌خوابی یا خواب زیاد)
* خستگی یا کمبود انرژی
* احساس گناه یا بی‌ارزشی
* مشکل در تمرکز یا تصمیم‌گیری
* افکار مربوط به مرگ یا خودکشی
* دردهای جسمی بدون علت مشخص (مانند سردرد یا دل درد)
* **مشاهده دقیق:** به رفتار، ظاهر و تعاملات کودک توجه کنید. آیا تغییرات قابل توجهی در مقایسه با حالت عادی وجود دارد؟
* **پرسش مستقیم:** به طور مستقیم اما با حساسیت از کودک در مورد احساساتش بپرسید. از سوالات باز استفاده کنید، مانند: "در این اواخر چه احساسی داری؟" یا "آیا چیزی وجود دارد که تو را ناراحت کند؟"
* **جمع‌آوری اطلاعات از منابع مختلف:** با والدین، معلمان و سایر مراقبان کودک صحبت کنید تا اطلاعات بیشتری در مورد رفتار و وضعیت عاطفی کودک به دست آورید.

**2. ارزیابی:**

* **استفاده از ابزارهای غربالگری:** از ابزارهای غربالگری استاندارد شده برای ارزیابی علائم افسردگی در کودکان استفاده کنید. این ابزارها می‌توانند به شما در تعیین شدت علائم و نیاز به ارجاع تخصصی کمک کنند. (مانند پرسشنامه افسردگی کودکان CDI)
* **بررسی سابقه پزشکی و خانوادگی:** سابقه پزشکی و خانوادگی کودک را بررسی کنید. آیا سابقه افسردگی یا سایر اختلالات روانی در خانواده وجود دارد؟
* **ارزیابی عوامل خطر:** عوامل خطر مرتبط با افسردگی در کودکان را ارزیابی کنید، مانند:
* سابقه سوء استفاده یا غفلت
* تجربیات آسیب‌زا
* مشکلات خانوادگی
* بیماری‌های مزمن
* مشکلات تحصیلی یا اجتماعی

**3. ارائه حمایت و مداخله:**

* **ایجاد رابطه حمایتی:** با کودک همدلی کنید و به او اطمینان دهید که در کنارش هستید. به او گوش دهید و سعی کنید احساساتش را درک کنید.
* **آموزش به کودک و خانواده:** به کودک و خانواده‌اش در مورد افسردگی، علائم آن و روش‌های درمانی موجود آموزش دهید. به آنها کمک کنید تا درک بهتری از وضعیت کودک پیدا کنند و نقش خود را در حمایت از او ایفا کنند.
* **تشویق به بیان احساسات:** کودک را تشویق کنید تا احساسات خود را به روش‌های سالم بیان کند، مانند صحبت کردن، نوشتن، نقاشی کشیدن یا انجام فعالیت‌های هنری.
* **ترویج سبک زندگی سالم:** به کودک و خانواده‌اش در مورد اهمیت سبک زندگی سالم، از جمله تغذیه مناسب، ورزش منظم، خواب کافی