پرستار چگونه با کودک دارای لکنت رفتار می‌کند

پرستاران و مراقبان کودکان دارای لکنت زبان باید با صبر، همدلی و تکنیک‌های مناسب، به کودک کمک کنند تا احساس راحتی و اعتماد به نفس بیشتری داشته باشد. در ادامه، راهکارهای عملی برای رفتار با کودک دارای لکنت ارائه می‌شود:

### **۱. ایجاد محیط آرام و بدون فشار**
- **صبر و آرامش:** به کودک زمان کافی بدهید تا حرفش را بزند. عجله یا قطع کردن حرف او باعث افزایش استرس و تشدید لکنت می‌شود.
- **تماس چشمی:** با حفظ تماس چشمی و لبخند، به کودک نشان دهید که به حرف‌هایش علاقه‌مندید.
- **اجتناب از تکمیل جملات:** اجازه دهید کودک خودش جمله را تمام کند، حتی اگر زمان‌بر باشد.

### **۲. تقویت اعتماد به نفس**
- **تشویق و تحسین:** به جای تمرکز بر لکنت، نقاط قوت کودک (مثل خلاقیت، مهارت‌های اجتماعی یا تلاش برای صحبت) را تحسین کنید.
- **اجتناب از انتقاد:** هرگز کودک را به دلیل لکنت سرزنش نکنید یا به او نگویید "آرام‌تر صحبت کن" یا "نفس عمیق بکش" (این جملات ممکن است استرس را افزایش دهند).
- **فرصت‌های مثبت:** کودک را در فعالیت‌هایی که به او اعتماد به نفس می‌دهد (مثل نقاشی، موسیقی یا بازی‌های گروهی) تشویق کنید.

### **۳. تکنیک‌های ارتباطی موثر**
- **گوش دادن فعال:** با دقت به حرف‌های کودک گوش دهید و نشان دهید که ارزش حرف زدن دارد.
- **کاهش سرعت گفتار خود:** با سرعت آرام‌تر و واضح‌تر صحبت کنید تا کودک الگوگیری کند.
- **سوال‌های ساده و کوتاه:** به جای پرسش‌های پیچیده، سوالات کوتاه و واضح بپرسید تا کودک راحت‌تر پاسخ دهد.

### **۴. کاهش استرس و اضطراب**
- **محیط آرام:** از محیط‌های پرسر و صدا یا استرس‌زا دوری کنید.
- **روال منظم:** کودکان دارای لکنت در محیط‌های قابل پیش‌بینی و منظم، کمتر دچار اضطراب می‌شوند.
- **تکنیک‌های آرامش‌بخش:** اگر کودک در حین صحبت دچار استرس شد، می‌توانید با تنفس عمیق یا بازی‌های آرامش‌بخش به او کمک کنید.

### **۵. همکاری با متخصصان**
- **گفتاردرمانی:** اگر لکنت کودک شدید یا مداوم است، مشاوره با گفتاردرمانگر (SLP) ضروری است.
- **آموزش به خانواده:** پرستار می‌تواند به والدین نیز آموزش دهد که چگونه در خانه با کودک رفتار کنند.
- **مدرسه و معلمان:** اگر کودک به مدرسه می‌رود، همکاری با معلمان برای ایجاد محیطی حمایتی مهم است.

### **۶. اجتناب از رفتارهای منفی**
- **نادیده گرفتن لکنت:** لکنت را مانند یک ویژگی طبیعی بپذیرید و آن را موضوعی برای شرم یا خجالت ندانید.
- **مقایسه نکردن:** کودک را با دیگران مقایسه نکنید، زیرا این کار باعث کاهش اعتماد به نفس می‌شود.
- **اجتناب از فشار برای صحبت:** کودک را مجبور به صحبت در جمع یا موقعیت‌های استرس‌زا نکنید.

### **۷. استفاده از بازی و فعالیت‌های غیرکلامی**
- **بازی‌های تعاملی:** بازی‌هایی که نیاز به صحبت ندارند (مثل پازل، نقاشی یا بازی‌های حرکتی) می‌توانند به کاهش فشار کمک کنند.
- **خواندن کتاب:** خواندن داستان با صدای بلند (بدون فشار برای تکرار) می‌تواند به بهبود روانی گفتار کمک کند.

### **نکته مهم:**
لکنت زبان در کودکان ممکن است موقتی باشد یا نیاز به مداخله تخصصی داشته باشد. اگر لکنت بیش از ۶ ماه ادامه داشت یا با اضطراب شدید همراه بود، حتماً با گفتاردرمانگر مشورت کنید.

با رعایت این اصول، پرستار می‌تواند به کودک کمک کند تا با اعتماد به نفس بیشتری ارتباط برقرار کند و احساس حمایت و درک شدن داشته باشد.